Diagnostiek

We hebben in het centrum een aantal mogelijkheden om verder onderzoek bij u te doen:

1. een audiogram (gehoortest)
2. een ECG (‘hartfilmpje’)
3. spirometrie
4. 24-uurs bloeddruk meting

1. Audiogram (gehoortest)

Doel is het vaststellen van gehoorsverlies in decibel. U krijgt een koptelefoon op waaruit afwisselend uit de linkerkant en de rechterkant piepjes van verschillende toonhoogte te horen zijn. Wanneer u een piepje hoort geeft u dat aan. De assistente kan zo in kaart brengen welke toonhoogte u op welke sterkte hoort. Het resultaat wordt besproken met de huisarts.

2. ECG (‘hartfilmpje’)

Een elektrocardiogram (ECG) ofwel het “hartfilmpje” is een registratie van de elektrische activiteit van de hartspier. Uit een ECG is veel informatie te verkrijgen over de werking van de hartspier, het ritme van het hart, over eventueel zuurstoftekort of vergroting van de hartspier.
In onze huisartsenpraktijk worden alleen ECG’s in rust gemaakt. Een inspannings-ECG of 24-uurs registratie (holter) wordt alleen in ziekenhuizen of zelfstandige cardiologische centra verricht.
Bij het maken van het ECG worden er een aantal plakkers op uw borst geplakt en een soort klemmen(niet pijnlijk) om uw pols en enkels gezet. Het is belangrijk dat u tijdens het maken van het ECG niet praat. De assistente laat het ECG altijd door een huisarts beoordelen. Soms is verder overleg met de cardioloog nodig. De huisarts zal de resultaten met u bespreken.

3. Spirometrie

Spirometrie (longfunctie-onderzoek) wordt gebruikt om de functie, elasticiteit, inhoud en kracht van de longen te meten. Dit is van belang om bijvoorbeeld de diagnose astma of COPD (emfyseem) te stellen. Bij mensen bij wie deze diagnose is gesteld is het zinvol om regelmatig de longfunctie te controleren om te beoordelen of de behandeling niet moet worden bijgesteld. Bij COPD en astma is het meestal voldoende om één keer per jaar de longfunctie te controleren.

Wat wordt er gemeten?

Bij spirometrie wordt gemeten hoeveel lucht u na rustig diep inademen maximaal kunt uitademen. Dit geeft de inhoud van de longen weer. Ook wordt gemeten hoeveel lucht u in 1 seconde kunt uitademen. Dit zegt iets over de vernauwing van de luchtwegen.

Hoe wordt de longfunctie gemeten?

De longfunctie wordt gemeten met een spirometer. De praktijkondersteuner geeft precies aan wat u moet doen. U krijgt een klem op uw neus. U gaat rechtop zitten en ademt zo diep mogelijk in. Daarna ademt u zo hard mogelijk uit door het mondstuk van de spirometer. Direct aansluitend ademt u weer zo diep mogelijk in. Dit wordt tenminste 3 keer gedaan om een betrouwbaar resultaat te krijgen. Vervolgens krijgt u een luchtwegverwijder om te inhaleren. Na ongeveer 15-20 minuten wordt het onderzoek herhaald.
Dit onderzoek duurt in totaal ongeveer 60 minuten.

Maatregelen voor het onderzoek

Het is belangrijk dat u in verband met het onderzoek uw luchtwegverwijder (Ventolin, Salbutamol, Bricanyl, Atrovent of Berodual) minmaal 8 uur van te voren niet gebruikt. Indien u een langwerkende luchtwegverwijder gebruikt (Oxis, Foradil, Serevent) of een cominatiepreparaat ( Symbicort of Seretide) probeer deze dan 24 uur voor het spreekuur niet te gebruiken. Spiriva dient 48 uur van te voren gestaakt te worden.

Probeert u 2 uur voor uw afspraak niet te roken of te sporten. Na afloop kunt u gewoon u dagelijkse bezigheden hervatten. U krijgt van de huisarts de uitslag bij een vervolgconsult.